Krótka historia Studebakera

Holenderski imigrant Peter Studebaker założył już w 1736 roku w USA fabrykę powozów jeden z członków rodziny osiedlił się w South Bend (Indiana) w 1825 roku. Powstawały tam wozy konne a później automobile; Studebaker wytwarzał furmanki jeszcze przez pół wieku od rozpoczęcia produkcji samochodów. Wejście Studebakera w nową branże liczy się od wytwarzania karoserii oraz zbudowania w 1902 roku auta z napędem elektrycznym. W 1905 roku zaskoczył wszystkich samochodem z czterocylindrowym silnikiem i wałem Cardana. Auto to nazywało się jeszcze, od dostawcy podwozia, Garford. Studebaker zajmował się również dystrybucją innego czterocylindrowca, zwanego E.M.F. Auta marki Studebaker pojawiły się dopiero w 1912 roku. Były to cztero – i sześciocylindrowe samochody, bardzo dobrze sprzedające się. Również marki Erskine i Rockne powstały w firmie Studebakera. Pod koniec lat trzydziestych Raymond Loewy zmienił oblicze Studemabera; zaprojektowana przez niego forma karoserii określała linię Studebakera jeszcze w latach pięćdziesiątych. Coupe i limuzyny Studebakera, wyposażone w mocne, sześcio – i ośmiocylindrowe silniki, miały teraz opływowe nadwozia i bardziej europejski wygląd. W 1954 roku Studebaker połączył się z Packardem. Od tej pory rozpoczął się powolny upadek marki. Ostatni Studebaker został wyprodukowany w South Ben w 1964 roku.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.